StartVoorpaginaEen kleine anecdote met een knipoog Inloggen

Een Nederlandse firma had een roeiwedstrijd tegen een Japanse firma georganiseerd. De wedstrijd zou met een achtmansboot op de Maas worden gehouden. Beide equipes trainden lang en hard om zo goed mogelijk voor de dag te komen.

Toen de dag kwam waren beide teams ‘topfit’. Toch wonnen de Japanners met een bootlengte. Het Nederlandse team was zwaar aangeslagen. De oorzaak van deze vernietigende nederlaag moest boven tafel komen. Het topmanagement liet een projectteam vormen om het probleem te onderzoeken en om aanbevelingen te doen.

Na langdurig onderzoek bleek dat de Japanners zeven mensen hadden die roeiden en 1 man die stuurde, terwijl in het Nederlandse team 1 man roeide en er zeven stuurden. De leiding nam een adviesbureau in de arm voor een structuur van het Nederlandse team. Na enkele maanden van aanzienlijke inspanning kwamen de adviseurs tot de slotsom dat er teveel mensen stuurden en te weinig mensen roeiden.

Om een volgende nederlaag te voorkomen, werd de structuur ingrijpend veranderderd: er kwamen nu vier stuurlieden, twee hoofdstuurlieden, een stuurmanager en er werd een prestatie-waarderingssysteem ingevoerd om de ene roeier nog meer te stimuleren.

Het jaar erop wonnen de Japanners wederom, nu met een voorsprong van vier bootlengten. Het management ontsloeg daarop de roeiers wegens slechte prestaties, verkocht de roeispanen en stopte verdere investeringen in een nieuwe boot. Het adviesbureau werd geprezen en het resterende geld onder het management verdeeld.

In een volgende ronde werden de Japanners uitgedaagd door een team waar nog niemand van had gehoord. In dat team roeiden alle 8 roeiers en met subtiele stuurbewegingen die niet ten koste van hun stuwkracht ging, stuurden ze alle 8 mee. Ze bereikten de finish vele bootlengten voor het Japanse team.

Roeiers overwinningDe hele wereld ging op zoek naar waar ze vandaan kwamen en kwamen er na lang zoeken en met achterlating van vele vooroordelen achter dat ze geen bepaalde nationaliteit hadden. En dat ze de ideeën van Karl Marx als enigen ter wereld niet alleen goed hadden begrepen, maar ook toegepast.

In het jaar daarop kwamen de Japanners met precies dezelfde strategie, want goed namaken van bewezen successen was hun wel toevertrouwd. Maar het non-nationale team won weer met gemak en vele bootlengten voorsprong. De wereld stond op haar kop.

Uit grondig onderzoek bleek dat het non-nationale team de opbrengsten van hun vorige zege gezamenlijk hadden besteed aan verdere verbetering van hun boot en roeitechniek, naast dat ze een deel ervan hadden besteed aan hun families en leefomgevingen waardoor ze in dit jaar in nog betere conditie aan de start verschenen. Ze waren namelijk zelf ook de eigenaren van hun onderneming en hadden daardoor volledige zeggenschap over de opbrengst.

Ook dat hadden ze van Karl Marx geleerd, die helaas dit resultaat nooit zelf had kunnen meemaken, maar het wel als visioen voor zich zag. Zozeer dat het hem had gedreven zijn inzichten zo goed als hij kon samen met zijn vriend Friedrich Engels te documenteren.

Het volgende jaar verscheen het Japanse team niet aan de start, zij hadden geen roeiers meer. Die waren weggelopen om zich samen met vele mederoeiers van andere nationaliteiten bij het non-nationale team aan te sluiten.

Het non-nationale team verscheen ook niet aan de start want zij vonden het veel leuker om de nieuwelingen te verwelkomen en hen in te wijden in het samen besturen en bestieren van ondernemingen op velerlei gebied.

Er is nooit meer iets van ze vernomen, want gelukkige mensen zijn nu eenmaal niet nieuwswaardig in een wereld waarin je vooral met rampen en problemen de aandacht trekt (wanneer heb je bijvoorbeeld van het laatst gehoord van Mondragon?), en die rampen en problemen waren meer dan ooit voorhanden dankzij steeds meer achtergebleven managers, adviseurs en hun grootaandeelhouders die de schuld ook nog eens niet langer op hun roeiers konden afschuiven, en daarom maar elkaar naar de keel vlogen.

Karl en Friedrich klonken op de overwinning van de betere ideeën binnen de evolutie, vol trots op hun vertrouwen daarin. Dit was wat hun betreft het enige standbeeld dat zij nastreefden, verdiend en postuum.

Versierde doosEn Pandora gniffelde in haar vuistje, want dat bleek inderdaad een goede laatste greep op het goede moment uit haar doos, dat basisinkomen voor die eerste acht onbekende roeiers!

{Naar dit artikel wordt ondermeer verwezen vanaf facebook, waar uw commentaar welkom en ruimte voor discussie is}

Dit verhaal is tot stand gekomen op basis van een anecdote gepubliceerd op Omdenken, welke daar afsluit met de ontbinding van het Nederlandse team. Het vervolg komt uit mijn duim, op basis van opgedaan eigen inzicht en onlangs nog beter begrepen en blijkbaar overeenkomstig gedachten-erfgoed van Karl Marx en Friedrich Engels, zoals aangereikt door professor emeritus Richard D. Wolff middels zijn hoorcolleges op Youtube, die ik daar zeer dankbaar voor ben.

Zie ook ‘economische democratie’ en ‘libertarisch socialisme’.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Reacties zijn gesloten.

WordPress Login Beveiligd met Clef